Soms zit een mooi afscheid in de eenvoud. De vertrekkend voorzitter van de raad van bestuur koos ervoor om haar collega’s persoonlijk te ontmoeten, gewoon tijdens hun werkdag — met een goede kop koffie als verbindende factor.
In de vroege ochtend reden wij met onze Akwalo binnenbar door de stille gangen van het ziekenhuis. Terwijl de dagdienst langzaam op gang kwam, rolden wij — bijna geruisloos — richting de lift. Onze stijlvolle mobiele espressobar paste feilloos naar binnen en stond binnen no-time op de eerste etage van het ziekenhuis in Helmond.
Na het aansluiten van onze Faema E61 espressomachine en het klaarzetten van alle koffiebenodigdheden, konden onze barista’s direct aan de slag.
De eerste aroma’s vulden de gang — en dat moment blijft bijzonder: mensen die even vertragen zodra ze de geur van verse espresso ruiken.
Wat een mooi gebaar van de vertrekkend voorzitter. In plaats van één officieel afscheid, gaf zij al haar collega’s de ruimte om persoonlijk langs te komen. Tijdens een pauze, tussen twee afspraken door of gewoon even snel tussendoor. Een kop koffie werd zo een spontaan ontmoetingsmoment.
Op een ontspannen, informele manier zag zij de vele gezichten nog één keer voorbij komen. Zorgmedewerkers, ondersteunend personeel, artsen en collega’s uit alle hoeken van het ziekenhuis. In een paar uur tijd werden heel wat handen geschud — en minstens zoveel verhalen gedeeld.
Honderden espresso’s later…
De tijd vloog voorbij deze ochtend. Letterlijk én figuurlijk, want ook de espresso shots vlogen ons bijna om de oren. Met een zwierig tempo werkten onze barista’s door, terwijl gesprekken ontstonden die anders misschien nooit hadden plaatsgevonden.
Toen de ochtenddienst weer verder ging, pakten wij onze spullen soepel bij elkaar. De bar ging opnieuw de lift in — bestemming: de derde etage. Daar stonden de middagcollega’s al klaar voor hun koffie naar keuze.
Het mooie van onze binnenbar? Wij komen letterlijk naar de werkplek toe. Even een bakkie doen kost daardoor nauwelijks tijd, waardoor medewerkers snel weer verder konden met hun belangrijke werkzaamheden.
De volgende dag deden we het opnieuw.Etage twee en vier kregen hun beurt, zodat uiteindelijk iedereen kon genieten van een vers kopje koffie uit onze eigen koffiebranderij.
En juist dát maakte deze dagen zo bijzonder: geen groot podium, maar kleine momenten. Geen formeel afscheid, maar echte ontmoetingen.
Dankjewel Elkerliek ziekenhuis voor de gastvrijheid — en voor het vertrouwen om van dit afscheid een warm, smaakvol en menselijk moment te maken. ☕
